Martinus was de zoon van een rijke koopman en soldaat in het Romeinse leger. Een lucky bastard, zouden we tegenwoordig in goed Nederlands zeggen. 

In de Romeinse tijd waren er genoeg mensen die het een stuk moeilijker hadden dan deze Martinus. Gevangenen, slaven, bedelaars. De klassieke oudheid wordt nog wel eens geromantiseerd tegenwoordig, maar voor de meeste mensen was het een kei- en keihard bestaan. Een mensenleven meer of minder, daar zaten die Romeinen in het algemeen sowieso niet mee. 

Op een avond kwam Martinus aan in zijn stad. Bij de stadspoort stond een arme drommel, een bedelaar, zonder jas en schoenen, zelfs sokken had hij niet aan. En dat bij een temperatuur rond het vriespunt en met dikke mist. 

Martinus kon het niet aanzien en wilde iets doen voor deze man. Hij dacht erover om zijn mantel te geven, maar zonder mantel zou hij de stad niet in komen. Dat waren de regels. Wat te doen? 

Martinus twijfelde niet, pakte zijn zwaard en met 1 ruk kliefde hij zijn mantel dwars doormidden. De ene helft gaf hij aan de man en met de andere helft om zijn schouders draafde hij op zijn paard de stad in. 

Ken je dit verhaal? 

Als je woont op een plek waar Sint Maarten gevierd wordt dan is dat vast zo. Ik denk dat ik het op de basisschool zeker 5 keer gehoord heb. Elk jaar rond deze tijd horen kinderen dit verhaal. En dan maken ze een lampion. 

Met de lampionnen lopen ze langs de deuren. Ze zingen een liedje en dan krijgen ze snoep of fruit. 

Een mooie traditie. 

Toen ik 6 was verhuisde ik vanuit het prachtige oosten van het land (Almelo) naar het uiterste noordwesten (waar het ook heel mooi is). 

Ik herinner me nog dat mijn moeder een tijdje na de verhuizing tegen me zei dat ze had ontdekt dat ik op een bijzondere dag jarig ben. Namelijk met Sint Maarten. Op 11 november dus, komende woensdag. 

De symboliek van 11 november is dat het een datum is van lichtpuntjes. Of het lampion lopen door mag gaan dit jaar weet ik eigenlijk niet. Maar 1 ding is zeker. Er is meer dan ooit behoefte aan lichtpuntjes. Toch? Die kan iedereen dit jaar wel in meer of mindere mate gebruiken. 

Heb ik je ooit gezegd dat jij, als lezer van mijn berichten, heel belangrijk bent voor mij? 

Natuurlijk vind ik het “gewoon” leuk om te schrijven en natuurlijk is het een onderdeel van mijn onderneming. Maar zonder jou, mijn lezer, zou het allemaal geen enkele waarde hebben. 

Ik schreef vorige week over mijn maandenlange sombere periode vorig jaar. Zonder dat ze dat wisten, waren mijn lezers (jij dus ook) in die tijd mijn lichtpuntjes. Grappig is dat hè, dat je een lichtpuntje kunt zijn zonder dat je dat zelf doorhebt :-).

Dat is de reden dat ik komende woensdag een speciale actie start. Voor het symbolische bedrag van 46 euro (excl. BTW), mijn leeftijd vanaf woensdag, kun je iets kopen dat jou de komende thuiswerkwinter doorhelpt. 

Het is iets dat ik normaal verkoop voor € 750,- excl. BTW. 

“Ontspannen en Energiek Thuiswerken voor de overheid” helpt je om je goed te voelen in deze %&%#!@-tijd. En als jij je goed voelt, dan ben je vanzelf een lichtpuntje voor jouw omgeving. 

Dus, ik klief mijn mantel doormidden en reik hem je woensdag aan. Wauw, wat een symboliek. Ik hou ervan.

 

Op een stralende overheid,

 

Ester